เข้าใจใหม่ พบที่บ้านผือคือครั้งที่สอง
ความจริงทางประวัติศาสตร์! เผยรอยเท้าดึกดำบรรพ์ ที่บ้านผือ คือการค้นพบไดโนเสาร์ “ครั้งที่ 2” บนผืนแผ่นดินอุดรธานี ไม่ใช่ครั้งแรก
กำลังเป็นกระแสฮือฮาไปทั่วโซเชียลกับข่าวการค้นพบ รอยเท้าไดโนเสาร์กินเนื้ออายุ 120 ล้านปี ณ น้ำตกตาดน้อย อำเภอบ้านผือ จนหลายสำนักข่าวพาดหัวว่าเป็น “ครั้งแรกของจังหวัดอุดรธานี”
แต่ถ้าเราพลิกปูมประวัติศาสตร์ธรณีวิทยากันจริงๆ นี่ถือเป็น “ครั้งที่สอง” ของผืนแผ่นดินอุดรธานีต่างหาก! มาร่วมย้อนรอยความจริงที่หลายคนอาจจะยังไม่รู้กันครับ
ย้อนอดีตครั้งที่ 1 (ปี พ.ศ. 2531)
รู้หรือไม่ว่า ไดโนเสาร์กินเนื้อสายพันธุ์ใหม่ของโลกอย่าง “วายุแรพเตอร์ หนองบัวลำภูเอนซิส” ถูกค้นพบครั้งแรกที่อุทยานแห่งชาติภูเก้า-ภูพานคำ (อำโนนสัง) ตั้งแต่ปี 2531 ซึ่งในขณะนั้น พื้นที่ขุดค้นดังกล่าวยังเป็นอำเภอหนึ่งที่ตั้งอยู่ภายใต้การปกครองของ จังหวัดอุดรธานี (ก่อนที่หนองบัวลำภูจะแยกตัวออกไปในปี 2536) หากนับตามประวัติศาสตร์ผืนแผ่นดินดั้งเดิม นั่นต่างหากคือการค้นพบไดโนเสาร์ครั้งแรกของอุดรธานี!
การค้นพบล่าสุดครั้งที่ 2 (ปี พ.ศ. 2569)
การพบรอยเท้าไดโนเสาร์ 6 รอยที่น้ำตกตาดน้อย อำเภอบ้านผือ เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา จึงนับเป็น การค้นพบครั้งที่สองบนผืนแผ่นดินประวัติศาสตร์อุดรธานี แต่จะเป็น “ครั้งแรก” หากเรานับเฉพาะตามเส้นแบ่งเขตแดนของจังหวัดอุดรธานีในยุคปัจจุบันครับ
สรุปให้ฟังชัดๆ
แผ่นดินอุดรธานีของเราเป็นบ้านของไดโนเสาร์และเป็นแหล่งอารยธรรมโลกล้านปีมานานแล้ว การพาดหัวข่าวว่าเป็นครั้งแรกอาจทำให้หลายคนเข้าใจผิดว่าเราไม่เคยมีการค้นพบมาก่อน ทั้งที่จริงแผ่นดินนี้มีความเกี่ยวเนื่องทางธรณีวิทยาที่ยิ่งใหญ่มาตั้งแต่อดีต
ร่วมภาคภูมิใจกับประวัติศาสตร์ที่ซ่อนอยู่ใต้ผืนแผ่นดินบ้านเรา และแชร์ข้อมูลที่ถูกต้องนี้ออกไปให้เพื่อนๆ ชาวอุดรได้รู้กันครับ!
วายุแรปเตอร์ หนองบัวลำภูเอนซิส (𝑉𝑎𝑦𝑢𝑟𝑎𝑝𝑡𝑜𝑟 𝑛𝑜𝑛𝑔𝑏𝑢𝑎𝑙𝑎𝑚𝑝ℎ𝑢𝑒𝑛𝑠𝑖𝑠) เป็นไดโนเสาร์กลุ่ม #เทอโรพอด (#theropod) ค้นพบที่ภูวัด ในเขต #อุทยานแห่งชาติภูเก้า-ภูพานคำ อำเภอโนนสัง จังหวัด #หนองบัวลำภู เมื่อปี พ.ศ. 2531 โดยนายพลาเดช ศรีสุข ค้นพบชิ้นส่วนกระดูกหน้าแข้งติดกับข้อเท้า กระดูกจะงอยบ่า เศษกระดูกน่อง เศษกระดูกซี่โครง กระดูกหัวหน่าว และกระดูกนิ้วบางส่วน ศึกษาวิจัยโดย ดร.อดุลย์ สมาธิ และคณะ พบว่าเป็นไดโนเสาร์เทอโรพอดสกุลใหม่และชนิดใหม่ของโลก และตีพิมพ์ในวารสารวิชาการเมื่อปี พ.ศ. 2562
#วายุแรปเตอร์ หนองบัวลำภูเอนซิส เป็นไดโนเสาร์เทอโรพอดขนาดกลาง พบในหมวดหินเสาขัว กลุ่มหินโคราช ยุคครีเทเชียสตอนต้น (Early Cretaceous) อายุประมาณ 130 ล้านปีก่อน จัดอยู่ในกลุ่มเมกาแรพเทอรา (Megaraptora) ซึ่งเป็นไดโนเสาร์กลุ่มใหญ่ที่พบในหลายทวีป มีญาติใกล้ชิดอย่าง ภูเวียงเวเนเตอร์ (𝑃ℎ𝑢𝑤𝑖𝑎𝑛𝑔𝑣𝑒𝑛𝑎𝑡𝑜𝑟) ที่พบในหมวดหินเดียวกันในประเทศไทย มีลักษณะเด่น คือ มีขาเรียวยาวบ่งบอกว่าเป็นนักล่าที่ว่องไว มีความยาวประมาณ 4-4.5 เมตร ซึ่งมีขนาดเล็กกว่า ภูเวียงเวเนเตอร์ นอกจากนี้ ลักษณะข้อเท้าที่มีร่องและรูบนกระดูกจำนวนมากกว่า ภูเวียงเวเนเตอร์ แสดงให้เห็นว่า วายุแรพเตอร์ เป็นนักล่าที่ว่องไวและปราดเปรียวมากกว่า ภูเวียงเวเนเตอร์ ด้วยขนาดลำตัวที่เล็กกว่า และขาที่แข็งแรงกว่า อันเป็นที่มาของชื่อสกุลไดโนเสาร์ชนิดนี้ด้วย
ที่มาของชื่อ : ชื่อสกุลตั้งชื่อตามเทพวายุ เทพเจ้าฮินดูซึ่งเป็นเทพแห่งสายลม รวมกับคำว่า รวมกับคำว่า raptor ภาษาละติน แปลว่า โจรหรือขโมย และชื่อชนิดตั้งชื่อตามแหล่งที่ค้นพบ คือ จังหวัดหนองบัวลำภู รวมกับคำว่า ensis ภาษาละติน แปลว่า มาจาก หรือ แห่ง
*ภาพประกอบจัดทำขึ้นด้วยปัญญาประดิษฐ์*
